Ik vroeg mijn kinderen om onze armoede geheim te houden.
Ik dacht dat ik mijn kinderen beschermde. Maar eigenlijk leerde ik hen dat armoede iets was om je voor te schamen.
Er ontbreken puzzelstukken...
Armoede gaat niet alleen over een tekort aan inkomen. Armoede raakt aan fundamentele rechten die voor velen vanzelfsprekend lijken, maar die in de praktijk niet voor iedereen even toegankelijk zijn.
Het recht op wonen. Het recht op gezondheid. Het recht op onderwijs. Het recht om deel te nemen aan de samenleving. Het recht om gehoord te worden.
Op deze website geven we de komende maanden ruimte aan verhalen, getuigenissen en ervaringen van mensen die dagelijks geconfronteerd worden met drempels bij het opnemen van hun rechten. Niet om te spreken over mensen in armoede, maar om samen met hen zichtbaar te maken wat armoede betekent in het dagelijkse leven.
Achter elk verhaal schuilt een mens. Een mens met dromen, talenten, veerkracht en ervaringen die ons kunnen helpen om de samenleving beter te begrijpen en sterker te maken.
Met de campagne "Armoede schendt mensenrechten. Mensen maken het verschil." willen we niet alleen bewustwording creëren, maar ook ontmoeting mogelijk maken. Want verandering begint waar mensen elkaar vinden, naar elkaar luisteren en elkaars werkelijkheid leren kennen.
De verhalen op deze website vormen samen een mozaïek van ervaringen, inzichten en hoop. Ze tonen welke puzzelstukken soms ontbreken, maar ook hoe mensen, organisaties, vrijwilligers en ervaringsdeskundigen elke dag opnieuw mee bouwen aan een stad waarin iedereen meetelt.
Want een samenleving is pas volledig wanneer iedereen kan deelnemen.
Want elk recht telt.
Elke stem telt.
En elke mens telt mee.
Ook ik ben het gezicht van armoede ...
Armoede heeft niet één gezicht.Je ziet het niet altijd aan iemands kleren.Niet aan hoe iemand praat.Niet aan wat iemand vroeger gedaan heeft.
Langzaam verdwijn je uit de samenleving ...
Eind 2023 stopte ik, op aandringen van mijn artsen, met werken. Dat was geen gemakkelijke beslissing.
Die dag was ik ziek ...
“Waarom ga jij niet mee?”
U heeft er recht op
“Maar daar heb jij toch recht op?”
Op papier is Zeebrugge dichtbij
“Goed nieuws.”
Tot ik zeg dat het een leefloon is ...
“Ja, de studio is nog beschikbaar.”
Die dekentjes zijn niet voor de gezelligheid ...
“Mag ik het grote deken?”
Ik dacht dat ik alleen mijn huwelijk kwijt was
“Toen we uit elkaar gingen, dacht ik dat ik mijn relatie kwijt was. Ik wist nog niet dat ik ook mijn huis, mijn financiële zekerheid en jarenlang mijn vrijheid zou verliezen.”
Mijn kind heeft hulp nodig. Maar de beurten zijn op.
“De logopedist zegt dat hij nog hulp nodig heeft. De school zegt hetzelfde. Ik zie het zelf ook. Maar de terugbetaalde beurten zijn opgebruikt. Dus wat moet ik nu doen? Tegen mijn kind zeggen dat hij maar moet wachten tot we geld hebben?”
Blijkbaar moet je ook arm genoeg leven
“Sinds ik in armoede leef, lijkt het soms alsof iedereen recht heeft op een mening over mijn leven. Over wat ik koop. Wat ik eet. Wat mijn kinderen dragen. En blijkbaar zelfs over wat ik ’s avonds op televisie mag kijken.”
Omdat ik ze graag zie, moest ik ze laten gaan
“Mensen denken dat je je kinderen pas laat plaatsen als je niet meer voor hen wilt zorgen. Bij mij was het net omgekeerd. Ik heb het gedaan omdat ik wist dat liefde alleen niet meer genoeg was.”
Als je niet weet waar je vannacht slaapt
“Iedereen zegt dat je hulp moet vragen. Maar wat als je hulp vraagt en er gewoon geen plaats is?”
“Ik wist niet dat ik rechten had”.
Ik dacht altijd dat armoede er anders uitzag.
Het enige artikel dat hij erin ramde
Ik heb tijdens mijn opleiding sociaal werk veel geleerd.
Morgen is het 1 september
“Papa, ik heb ook nog zo’n blauwe map nodig.”
Het begon met één ontbrekend puzzelstuk ....
Twintig jaar lang werkte ik in dezelfde zaak.Geen grote carrière, geen hoog loon, maar genoeg om mijn huur te betalen, boodschappen te doen en af en toe eens iets leuks te doen met mijn dochter. Ik voelde me niet rijk, maar ik kwam rond.